Po raz pierwszy Zakrzów został wzmiankowany w 1398 r. jako „Zackraw". Był wtedy siedzibą rycerską. W 1783 r. Zakrzów liczył 201 mieszkańców. W 1845 r. były tutaj 54 domy, dwa wodne młyny, gorzelnia, piec wapienniczy, pałac oraz majątek rycerski. Liczba mieszkańców wynosiła wtedy 328 osób, a w 1861 r. wzrosła do 430. 

Do 1945 roku obszar dworski w Zakrzowie wraz z piecami wapienniczymi należał do znanej w okolicy rodziny Madelungów. Grobowiec tej rodziny znajduje się w lesie za wioską.

Pod względem kościelnym Zakrzów należy do wzmiankowanej już w 1432 roku parafii w pobliskiej Jasionej. Wioska posiada jednak własną kaplicę św. Jacka. Przy drodze, nad wiejskim stawem stoi - mająca charakter zabytkowy- ruina pałacu, wzniesionego około połowy XVIII wieku.

Zakrzów zamieszkuje 488 osób.

  Kapliczka – dzwonnica.

Dom i budynek gospodarczy, ul. Stawowa 3.

Dom dawnego właściciela fabryki, ul. Stawowa 9.

Zagroda, ul. Stawowa 10.

Dom, ul. Stawowa 18.

Ruina zamku, wzniesionego około XVIII wieku, późnobarokowy, zrujnowany prawdopodobnie na początku XX wieku, zachowany po koronę murów.